Een paar maanden geleden stond op de site van NRC een interview met hoogleraar psychiatrie Damiaan Denys over het gebruik van psychiatrische zorg in Nederland. In het artikel wordt aangegeven dat ‘gezonde’ mensen eigenlijk niet in de psychiatrie thuishoren, maar daar wel te vaak terecht komen.

Dat gaat mij aan het hart, want ik denk dat als we met z’n allen beter zouden begrijpen hoe onze psyche in elkaar zit, er heel wat bezoekjes aan de psychiater voorkomen kunnen worden. En heel wat ongeluk ook.

Foto: Richard Jaimes – Unsplash

Consequenties
In hoeverre weten we dat het niet zonder consequenties blijft als we pijn, (levens)vragen en signalen die het onbewuste ons geeft niet zien of herkennen of ervoor weglopen? Bepaalde problemen zijn namelijk een signaal van een dieperliggend iets dat de aandacht vraagt. Kwaliteiten die niet gezien en geuit (kunnen) worden, kunnen donkere trekjes krijgen en zich tegen ons keren. Datzelfde geldt voor ons te veel aanpassen en daarmee afwijken van wat bij ons past. Dat kan somberheid veroorzaken, het leven uit je zuigen. Pijn die niet gevoeld wordt, kan gaan muiten en zo meer problemen veroorzaken dan de oorspronkelijke pijn. Patronen die niet (meer) helpend zijn, maar niet doorbroken worden, kunnen ons laten vastlopen.

Daarnaast weten we niet (meer) wat normale bewegingen zijn – of we accepteren het niet en verzetten ons tegen de normale gang van het leven en de werking van de psyche. De boog kán niet altijd gespannen staan. Soms zijn er sombere periodes en periodes van stilstand. Tegenslag hoort bij het leven. Sterker nog, we hebben het nodig om te groeien en onszelf verder te ontwikkelen.

Innerlijke wereld
We ontdekken de hele wereld, maar onze innerlijke wereld lijkt vaak nog onontgonnen gebied. We hebben vaak geen idee van de figuren die onze innerlijke wereld bevolken, hun rol, hun gedrag en hun invloed op ons dagelijks leven, gevoel, denken en doen. Gewend als we zijn aan de logica van ons bewustzijn begrijpen we de taal die in de innerlijke wereld ‘gesproken’ wordt niet meer. Zo raken we meer en meer de verbinding kwijt. We tasten in het duister en geven als de nood aan de man is, maar al te graag het roer uit handen. We willen een vis en geen hengel om zelf te leren vissen. Het probleem moet opgelost worden – het liefst nu.

Foto: Jamie Street – Unsplash

Hoe zou het zijn als…
Hoe zou het zijn als we het niet zo ver lieten komen? Als we in een eerder stadium zouden leren hoe een psyche in elkaar zit? Als we beter zouden snappen hoe we zelf in elkaar zitten, compleet met gevoeligheden en wat bij ons past. Maar ook welke sporen de opvoeding heeft nagelaten, wat er in onze psyche terug te vinden is van de familie waar we uit komen en hoe we beïnvloed worden door de verschillende figuren in onze innerlijke wereld. Hoe zou het zijn als we wisten wat we zelf kunnen doen om die innerlijke wereld in balans te brengen of te houden?

Ik stel me zo voor dat die (zelf)kennis ons helpt beter met die innerlijke wereld – en dus met een essentieel deel van onszelf – om te gaan. Het helpt ons beter voor onszelf te zorgen, keuzes te maken die beter passen en meer rust te vinden. Wanneer we beter snappen wat er gaande is en wat we zelf kunnen doen, kunnen we ook – indien nodig – op tijd hulp inschakelen. Want ja, ook als je meer zicht hebt op wat er in je psyche gaande is, dan nog is het prettig of nodig om af en toe met iemand te praten. Gewoon, omdat je blinde vlekken hebt en soms een klankbord, spiegel of sparringpartner nodig hebt. Maar dat hoeft geen zwaar geschut te zijn. Een goede vriend die kan luisteren en rake vragen stellen, coach of psycholoog voldoet dan prima. En de psychiater? Die is er voor de 6 à 7 procent van de echt zieke mensen.

Wil jij jezelf en je innerlijke wereld beter snappen? Ook op dat punt meer regie, snappen wat er gebeurt? Je bent van harte welkom bij mij in het Eemklooster voor een goed, diepgaand gesprek. Stuur een bericht naar welkom@lelixxor.nl om een afspraak te maken.

L’eliXXor ~ praktijk voor levensvragen