Je snapt niet dat anderen zo nonchalant met dingen om kunnen gaan.
Je voelt je verantwoordelijk en zegt al snel dat jij het wel doet (dan gebeurt het tenminste goed).
Je hebt hoge standaarden en je vindt het verbazingwekkend (en lastig) dat anderen daar vaak niet hetzelfde over denken.

Ondanks de beste bedoelingen levert dit je vaak teleurstelling en frustratie op. Hoe komt dat toch?

Je streeft naar een ideaalbeeld. Je wilt de wereld in het klein of in het groot een stukje beter en mooier maken. Je wilt het graag goed doen en bent een idealist, ook al heb je jezelf misschien nooit zo gezien.

Valkuil
De valkuil waar echter bijna iedereen in terechtkomt, is dat je in je streven naar perfectie jezelf opjaagt voorbij dat wat gezond voor je is. Je bent (te) streng voor jezelf en anderen.

Het ideaalbeeld wordt een dwangbuis waar je aan móet voldoen. Of je wilt of niet. Niets zeggen van een fout die wordt gemaakt, hoe triviaal ook? Je lijkt niet anders te kunnen dan er wel iets van te zeggen. Accepteren dat de werkelijkheid niet zo perfect is als je wilt, lijkt een onmogelijke opgave. Je bent in een constant gevecht verwikkeld met de realiteit, je wilt dat het anders is dan het is.

Je gaat niet winnen
Wat er ten grondslag ligt aan het streven naar perfectie is voor iedereen anders. Wat voor iedereen echter hetzelfde is, is dat je het gevecht met de werkelijkheid niet kunt winnen. Zo’n gevecht leidt tot teleurstelling en frustratie.

Ben je jouw gevecht met de werkelijkheid beu? Wil je weten hoe je op een andere manier je idealen na kunt streven? Neem dan contact met me op via welkom@lelixxor.nl of app naar 06 11 3435 15.