“Je kunt toch gewoon….”
“Als je nou gewoon zo doet, dan is het echt heel makkelijk.”

En ja, objectief gezien ís het ook niet moeilijk. Op tijd komen, om hulp vragen, ergens binnenlopen… (of vul zelf maar in)

Tegen een muur
Je snapt zelf eerlijk gezegd ook niet waarom het je maar niet lukt. Toch lijkt het wel alsof er een onzichtbaar obstakel opdoemt, als je het probeert. Alsof je tegen een muur aanloopt. Alles gaat op slot, het lijkt onmogelijk en je weet niet wat je eraan moet doen.

Je begint aan jezelf te twijfelen. Geeft jezelf op je kop. Wie weet lukt het je met een uiterste krachtsinspanning, maar dat is geen structurele oplossing.

Je bent niet gek
Weet je wat het is? Als er sprake is van iets dat heel makkelijk is, waarvan iedereen zegt ‘dat doe je toch gewoon’ (het woord ‘gewoon’ is een absolute aanwijzing), maar het lukt toch steeds niet? Dan is er inderdaad en overduidelijk sprake van een onzichtbaar obstakel. Je bent geen loser. Je wordt tegengehouden.

Waarom? Waardoor? Ik heb geen idee. Dat verschilt per persoon.

Tijd voor identificatie
Wat ik wel weet, is dat het tijd is om dat obstakel te identificeren. Het staat je niet voor niets inde weg nu. Het kan een overtuiging zijn die niet meer past, een overlevingsmechanisme, iets dat weggedrukt is, omdat het op een bepaald moment niet handig was. Het is iets waar jij je niet bewust van bent.

Door te ontdekken wat je eerder nog niet zag, is er nieuwe beweging mogelijk. Opeens kom je moeiteloos op tijd, roep je hulptroepen in alsof het niets is en loop je gewoon ergens binnen met jouw vraag.

Herken je zo’n situatie? Een gevoel van tegen een onzichtbare muur aanlopen? Tegengehouden worden? Ontdek welke boodschap er voor jou in deze situatie ligt. Stuur een berichtje naar welkom@lelixxor.nl of 06-11343515 als je hier samen naar wilt kijken.